Dr Kayat, eten tegen kanker


Onderstaand artikel wil ik graag met jullie delen omdat mijn filosofie is: gezond van binnen is mooi van buiten. Jacqueline Rosenberg.

Interview uit Medisch Contact 20 april 2012, 67e jaargang nummer 16

David Khayat: ‘Ik wek geen valse hoop, ik breng enkel de feiten’

Eten tegen kanker

Twan van Venrooij, journalist

Een vijfde van alle kankergevallen is gerelateerd aan een slecht eetpatroon, stelt de Franse oncoloog David Khayat in zijn boek Het echte antikankerdieet. Hij speurde de wetenschappelijke literatuur af naar voedingsmiddelen met een aannemelijk effect. Granaatappelsap is goed, zalm slecht.

Het zijn soms opmerkelijke adviezen die David Khayat geeft over het beperken van de kans op kanker via het dieet. Rood vlees eten is volgens hem geen probleem, terwijl veel soorten vis juist een stuk ongezonder zijn dan wordt aangenomen. En waar zuivelproducten voor vrouwen uitstekend zijn, kunnen met name oudere mannen die maar beter laten staan. Ook zouden rokers – en zelfs ex-rokers – worteltjes en ander voedsel met veel bètacaroteen zoveel mogelijk moet vermijden.

Oncoloog Prof. Dr. David Khayat

Toch zijn de adviezen zorgvuldig samengesteld op basis van een grondig literatuuronderzoek. Khayat, hoofd van de afdeling Oncologie in het ziekenhuis Pitié-Salpétrière in Parijs, is dan ook niet de minste. Hij initieerde en leidde op verzoek van de Franse president Jacques Chirac tussen 2002 en 2007 het Franse nationale programma tegen kanker en was voorzitter van het Franse Institut National de Cancer.

‘Ik vecht nu al dertig jaar tegen kanker en word er moe van om voortdurend patiënten te verliezen’, vertelt Khayat tijdens een interview ter gelegenheid van de Nederlandse vertaling van het boek, dat in Frankrijk en Italië inmiddels een bestseller is. ‘Ik droom van een wereld waarin kanker is verslagen. En de beste manier om kanker te verslaan is om in te zetten op preventie. Bijvoorbeeld door te voorkomen dat mensen gaan roken, verkeerd voedsel gebruiken of te veel zonnen. Ik zie het als mijn werk om dit te doen en dit boek is een bijdrage hieraan.’

Bescheiden

De claims in het boek zijn echter realistisch, stelt Khayat. ‘Ik ben erg voorzichtig. Ik weet niet hoe het is vertaald in het Nederlands, maar in de Franse versie staat er consequent dat een voedingsmiddel mogelijkeen positief of negatief effect heeft. Daarbij gaat het in de wetenschap ook om voortschrijdend inzicht. Als dat nodig is, zal een update van het boek verschijnen maar tot nog toe hebben we geen reden gezien om een bewering in het boek te herzien.’ Over de impact van de adviezen is Khayat eveneens bescheiden, hoewel de nuance in de Nederlandse vertaling enigszins lijkt te zijn weggevallen. ‘Hoewel voeding verantwoordelijk is voor een vijfde van het risico op kanker, is het niet zo is dat je met voedingaanpassingen het risico in die mate kunt verminderen. Mogelijk kun je het risico via het eten van goede voeding met een paar procent verminderen. Ik zeg dan ook niet: als je deze adviezen volgt krijg je geen kanker. Ik claim niet het universele dieet tegen kanker te hebben ontdekt. Ik behandel al dertig jaar patiënten en weet wat de impact van kanker kan zijn. Ik wil vooral geen valse hoop wekken. Dat is niet mijn stijl. De claims die ik maak zijn allemaal waar. Ik breng enkel de wetenschappelijke feiten.’

Het boek bevat dan ook een 22 pagina’s dikke literatuurlijst. Khayat vertelt dat hij na zijn werkzaamheden als programmaleider van het nationale kankerprogramma bij terugkeer in het ziekenhuis geïntrigeerd raakt door vragen van patiënten over voeding en kanker. ‘Sommigen waren ervan overtuigd dat de consumptie van bepaalde voedingsmiddelen, zoals suiker, rood vlees of wijn, zou leiden tot kanker. Ik heb het hen verteld dat ik dat zou nazoeken en het uiteindelijk wel twee-, drieduizend onderzoeks artikelen gelezen. Vooraf wist ik niets meer van voedselonderzoek dan de gemiddelde leek. Ik dacht net zoals ieder ander dat vis goed is en vlees slecht, terwijl ik erachter kwam dat het mogelijk juist andersom is. Uiteindeiljk leverde dat dit boek op, dat ik heb geschreven in samenwerking met een diëtist.

Gorgonzola

De relatie tussen voeding en kanker is lastig te bestuderen, omdat onderzoekers moeten vertrouwen op de herinnering van mensen over wat zij hebben gegeten. Khayat is zich daar bewust van, maar zag geen reden in om van zijn project af te zien. ‘Er zijn een heleboel studies gedaan en waaruit je kunt putten. Daarbij heb ik zaken die maar uit een enkel onderzoek zijn gebleken, bijvoorbeeld het verband tussen het risico op melanoom en de consumptie van sinasappelsap, bewust niet in het boek opgenomen. Totdat er een studie komt die de resultaten bevestigt kun je zo’n bevinding niet voor waar aannemen. Voor alle beweringen in het boek zijn er dan ook verschillende studies van verschillende onderzoeksgroepen waarin dit resultaat is gevonden.’ Verder heeft Khayat voor zijn boek enkel geput uit studies met mensen. Proefdieronderzoek is volgens hem te eenvoudig van opzet om het complexe voedingspatroon van mensen goed na te bootsen. Khayat: ‘Muizen kun je een jaar lang gorgonzola geven zonder dat ze protesteren. Wat een mens eet, hoe hij het bereidt en in welke combinaties en volgordes iemand iets nuttigt, is vaak compleet anders dan de situaties in een laboratorium. Daarbij hebben mensen een zeer verschillend dieet. De complexiteit van kanker bij mensen is vele malen groter dan wat we kunnen bereiken in proefdieronderzoek. Vanwege deze complexiteit vond ik het belangrijk om alleen studies te nemen die zijn uitgevoerd bij mensen.’